tanımadığın bir bebeğe hazırlanan ilk tulum

Tanımadığın bir bebeğe hediye hazırlamak…

Tanımadığın birine mektup yazmak gibi … Gibi mi ?

Hayır değil…nasıl birşeyse bu bebek denen şey ,senin olmasa da kokusunu bilmek ,senin olmasa da onu sevmek …anne olmanın üzerimde yarattığı tam da tarif edemediğim o duyguyla , bütün çocukları sevme,hepsine sarılma , sokakta bir bahaneyle hepsine laf atıp göz kırkma isteğim hiç eksilmiyor.elmayra gibiyim … Mutsuz bakan çocukları artık rahatlıkla ayırabiliyorum, öyle ki bazen annelerine bakıp onların dahi  bu mutsuzluğu farkedemediğini görünce ,sırtımda sakladığım koca sopayı çokarıp kafalarına geçirmek istiyorum…

Ben mi ? Nasıl bir anne miyim…asla ama asla mükemmel değilim … Hatta bazen kabus gibiyim …
Sabrım az ,çabuk kızar çabuk sakinleşirim…öfke değil isyandır benim ki ,yorgunumdur yada uykusuz,çoğunlukla gündüz saatlerinde tek başına olmanın yoğun huysuzluğu …

Ama iyi bir anneyim,çünkü GERÇEĞİM…

Doğru kelime tam da bu ,gerçeğim…

Kızarken de , özür dilerken de ,iki dakika sonra öperken de , geyirme yarışı yaparken de , oflarken de, deli deli sokakta şarkı söylerken ve ırmak beni susturmaya çalışırken de gerçeğim…çok şükür

Gerçeğim ve yanındayım,kızarsam ben kızarım , öpersem yine ben…

Ve yanlış yaparsa ,sorumlusu yine ben ,çünkü ben ordayım …

Bu yüzden bu sorumlulukla vicdanı hep devrede olan da benim…

Beni bir kenara bırakarak ve küçük sarp ege’ye doğru kelimeyi bulmamı sağladığı için teşekkür ederek ve bunları düşünerek boyadım hediyesini…

Hem çok mutlu oldum , kendi adıma gerçekliğim için , hem de dua ettim onun da gerçek bir anneyle dünyaya gelmiş olması için…

Sağlıkla büyü bebek …bana açtığın minik yol ışıkla dolsun , bilmeden özel bir bebek oldun …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir